شاید کلمه دزدی تند به نظر برسه، اما بیاید با منطق صحبت کنیم، نه احساسات قرارداد کاری یعنی فروش تخصص و زمان، اگر زمان رو جای دیگه خرج کنی، یعنی جنسی که فروختی رو تحویل ندادی، مگه این تعریف دزدی نیست؟ من مخالف استراحت نیستم استراحت حق کارمنده، اما استراحت با “تلف کردن وقت” فرق داره مدیر برای اون زمان برنامه ریزی میکنه اما اون زمان کجا میره؟ یا حقوق رو بر اساس “خروجی” بدید (که دیگه ساعت مهم نباشه)، یا اگر حقوق ثابت میدید، روی “زمان” حساس باشید وقتی شما به عنوان مدیر، چشمتون رو روی کارمندی که دو ساعت تو گوشیه میبندید، بزرگترین خیانت رو به اون کارمندی کردید که داره با وجدان کار میکنه، چرا؟ چون اون حس میکنه احمق فرض شده که داره کار میکنه، در حالی که بغل دستیش داره حقوق مفت میگیره و این یعنی مرگ انگیزه در سازمان
